Przyszedł na świat w roku 1861 (choć negacja logiczna jest owo pewna data) w Warszawie. Pochodził z rodziny żydowskiej o dużych tradycjach patriotycznych – jego tata, Henryk Lange, brał ożywiony frakcja w powstaniu listopadowym. W domu Lange panowała zatem klimat kultu i uwielbienia klasyki polskiej literatury, przede wszystkim romantycznej. praca
Antoni Lange (ur. 1861 oznacza to 1863 w Warszawie, zm. 17 marca 1929 w Warszawie) – własny wierszokleta, translator, myśliciel, poliglota (15 języków), recenzent literacki, dramaturg, powieściopisarz i lewicowy publicysta pochodzenia żydowskiego, zaliczany do pierwszego pokolenia poetów Młodej Polski[1]. Przez przekonany epoka i edytor warszawskiego \\\\\\"Życia\\\\\\". Był pierwszym w Polsce tłumaczem poezji Edgara Allana Poego a Charlesa Baudelaire\\\\\\\’a (wraz z Zofią Trzeszczkowską).praca
Przez przekonany epoka pracował jako belfer języka polskiego w Batignolles. W Paryżu zapoznał się z nowymi prądami w sztuce, filozofią buddyjską, filologią języków wschodnich a teoriami Charcota, które odbiły odcisk na jego twórczości prozatorskiej (Zbrodnia, W czwartym wymiarze). Uczestniczył w \\\\\\"obiadach czwartkowych\\\\\\" Stéphane Mallarmégo. Spotkania te miały niezmierny oddziaływanie na późniejszą dzieło poetycką Langego; własny liryk do końca życia uważał albowiem Mallarmégo w środku najwybitniejszego twórcę literatury francuskiej początków XX wieku[10]. W 1924 założył literackie periodyk \\\\\\"Astrea\\\\\\", poświęcone w szerokim zakresie pojmowanej teorii polskiego romantyzmu. Z założenia miała owo znajdować się i pierwsza trybuna dyskusji na kwestia dziedzictwa literatury Trzech Wieszczów. Przez przekonany epoka pracował i w wydawnictwie \\\\\\"Biblioteki Groszowej\\\\\\". Po powrocie do Polski został członkiem Straży Piśmiennictwa Polskiego – instytucji organizowanej z wykorzystaniem Warszawskie Towarzystwo Literatów i Dziennikarzy, będącej zaczątkiem powstałej dalej Akademii Literatury. praca
Porównywany do Stéphane Mallarmégo[4] (J. Poradecki) a Guy de Maupassanta[5] (A. Hutnikiewicz). Nazwany z wykorzystaniem Juliana Tuwima \\\\\\"mistrzem poezji refleksyjnej\\\\\\"[6] natomiast z wykorzystaniem Stanisława Brzozowskiego \\\\\\"jednym z rzadkich w Polsce europejskich umysłów\\\\\\"[7]. Określany nierzadko i jako \\\\\\"typ chłodnego mózgowca, wieszcz o wyszukanej formie, starannej, całkiem wyrafinowanej organizacji, demiurg, w którym inteligencja zdławił instynkt\\\\\\"[8].
Jako myśliciel zajmował się kwestiami kosmologicznymi w oparciu o buddyzm, krytyką historiozofii a filozofią kultury silnie zakorzenioną w myśli Fryderyka Nietzschego.
Był wujem innego polskiego poety, Bolesława Leśmiana.